07/01/2012 @ 10:25 pm (Cytat tygodnia)
Proponuję prosty test: najczęściej jak można witajmy się przez próg, najlepiej “na krzyż”, podróż planujmy na trzynastego danego miesiąca, najlepiej w piątek, po uprzednim przegnaniu przez ulicę czarnego kota. Czy ktoś się waha? No to jest neopoganinem.
Franciszek Kucharczak, Konkurencja Pana Boga, “Gość Niedzielny” nr 1 z 8.01.2012 r., s. 35.
31/12/2011 @ 1:32 pm (Cytat tygodnia, Rymem pisane)
Noworoczne westchnienie:
Dopóki ziemia kręci się,
dopóki jest tak, czy siak,
Panie, ofiaruj każdemu z nas,
czego mu w życiu brak:
Mędrcowi darować głowę racz,
tchórzowi dać konia chciej.
Sypnij grosza szczęściarzom
i mnie w opiece swej miej.
Dopóki ziemia kręci się,
o Panie, daj nam znak,
Władzy spragnionym uczyń,
by władza im poszła w smak.
Hojnych puść między żebraków,
niech się poczują lżej!
Daj Kainowi skruchę,
i mnie w opiece swej miej.
Ja wiem, że Ty wszystko możesz,
wierzę w Twą moc i gest,
Jak wierzy żołnierz zabity,
że w siódmym niebie jest.
Jak zmysł każdy chłonie z wiarą
Twój ledwie słyszalny głos,
Tak wszyscy wierzymy w Ciebie,
nie wiedząc, co niesie los.
Panie zielonooki spraw,
mój Boże jedyny, spraw,
Dopóki ziemia toczy się,
zdumiona obrotem spraw,
Dopóki czasu i prochu
wciąż jeszcze wystarczy jej,
Daj nam każdemu po trochu,
i mnie w opiece swej miej!
Francois Villon, Modlitwa
29/12/2011 @ 1:48 pm (Śmiechem, żartem)
Śledząc na bieżąco (dzięki portalowi Kraśnik Nasze Miasto) dzisiejsze obrady Rady Miasta dowiadujemy się wielu interesujących rzeczy.
Cytuję za Panią Redaktor Sandrą Michalewską ( http://krasnik.naszemiasto.pl/artykul/1218303,na-zywo-sesja-rady-miasta,id,t.html#155c4215fcc46491,1,3,5 ) zapis z godziny 12:47.
Jacek Madejek: Przyszło mi reprezentować dzisiaj nie interesy swojego klubu, ale interesy mieszkańców – powiedział. Radny mówił o budowie chodnika na ul. Leśnej (jak poinformował Zbigniew Dżugaj inwestycja wypadła z projektu budżetu). (…)
Jerzy Misiak: – Jacku, od dawna nie reprezentujesz klubu! Twoje zachowanie wtedy kiedy przebywałeś w łazience wszyscy pamiętamy – powiedział radny.
Pytanie Nr 1: Co Radny robił w łazience?
Pytanie Nr 2: Jak godnie reprezentować interesy Klubu w takim miejscu?
Sugestia: Proponuję wydanie podręcznika dla radnych, posłów, senatorów itp. Jak godnie reprezentować interesy klubu w każdym miejscu i o każdej porze?
29/12/2011 @ 11:47 am (Śmiechem, żartem)
Niebawem rozpoczniemy nowy rok, który jest dedykowany m.in. zapomnianemu nieco przez Polaków Józefowi Ignacemu Kraszewskiemu. Prawdopodobnie mieli to na uwadze mieszkańcy i radni Kraśnika postanawiając, aby jedna z ulic miejskich nosiła nazwę Starej Baśni (stosowną uchwałę podjęto na dzisiejszej sesji).
Ośmielam się zgłosić pomysł uczczenia jednego z naszych najwybitniejszych twórców przynajmniej jeszcze jedną ulicą w Kraśniku. Czekam na propozycje nazw. Ja osobiście obserwując na bieżąco wydarzenia w moim kochanym mieście proponowałbym na nazwę ulicy tytuł książki: Saskie ostatki 
Jako uzasadnienie krótka recenzja tej powieści (podaję za: http://www.biblionetka.pl/art.aspx?id=92549)
Akcja powieści obejmuje rok 1763 – ostatni rok życia i panowania na polskim tronie króla Augusta III z saskiej dynastii Wettynów. Powieść ta obrazuje szczytowy okres polskiej anarchii. Prywata, egoizm, pycha możnowładców, brutalna walka o profity, dbanie tylko o własne interesy. Ponadto zdrada, brak jakiegokolwiek patriotyzmu. Te cechy charakteryzują właśnie tę grupę społeczną. Kraszewski w powieści uwypuklił je. Symbolem niegodnych czynów staje się rywalizacja pomiędzy stronnictwem “Familii” Czartoryskich, a stronnictwem litewskich Radziwiłłów i ich adherentów. Na czele tych ostatnich stoi książę Karol Radziwiłł “Panie Kochanku”. Ich walka o skład Trybunału Litewskiego prowadzi niemal do wojny domowej. Sam monarcha jest przedstawiony jako władca słaby, nieudolny, kompletnie nieinteresujący się sprawami państwowymi. Faktycznie w jego zastępstwie rządzi Rzecząpospolitą oraz Saksonią jego wszechwładny minister Henryk von Brühl. Tymczasem państwo polskie chyli się stopniowo ku upadkowi, aparat państwowy praktycznie już nie funkcjonuje. Ta problematyka stanowi główny trzon powieści (…)
25/12/2011 @ 12:46 pm (Rymem pisane)
Ze świąteczną pamięcią o wszystkich pracujących, walczących i umierających dla Najjaśniejszej Rzeczypospolitej.
Uśnij, Dziecino maleńka,
Noc późna już.
U żłobka Twego uklękniem,
Zmruż oczka, zmruż.
„Jędrusie” usiędą wkoło,
Zanucą Ci pieśń wesołą —
Jędrusiowy śpiew,
Jędrusiowy śpiew.
„Jędrusie” usiędą wkoło,
Zanucą Ci pieśń wesołą —
Jędrusiowy śpiew,
Jędrusiowy śpiew.
Wesprzyj nas, słodka Dziecino,
Dodaj nam sił.
Daj przetrwać nieszczęść godziny,
Wojny złej dni.
Uchroń nas, Boża Dziecino,
Niech krew, co strugami płynie
W krwawych zmagań czas,
Znów zespoli nas.
Uchroń nas, Boża Dziecino,
Niech krew, co strugami płynie,
W krwawych zmagań czas,
Znów zespoli nas.
24/12/2011 @ 2:58 pm (Autor)
Puer natus in Bethleem,
Unde gaudet Ierusalem.
Laetamini in Domino
In hoc Novo Anno.
“Dziecię się narodziło w Betlejem,/Cieszy się tym Jeruzalem./Weselcie się w Panu/W tym nowym roku”. Wiele radości podczas Świąt oraz Bożego Błogosławieństwa w 2012 roku życzy
Jarek Cybulak
24/12/2011 @ 2:30 pm (Cytat tygodnia)
“Dziś największym zagrożeniem dla Kościoła nie są jego wrogowie z zewnątrz, lecz grzechy zrodzone we wnętrzu Kościoła”.
Benedykt XVI
20/11/2011 @ 3:12 pm (Cytat tygodnia)
“(…) Trzeba iść do przodu cały czas. Natomiast myśląc o bieżącej działalności nie można zapominać o przeszłości. Należy odwoływać się do dobrych wzorów: zwycięstw, czynów wielkich. Taki przekaz historii jest dobrą pamięcią.
(…) Czasem czcimy też klęski i chcemy o nich pamiętać. Czy upadek Powstania ma oznaczać, że w trudnej sytuacji nie należy podejmować ryzyka? Czy może przesądzać o jego słuszności lub nie? (…)“
Gen. Krzysztof Bondaryk, szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.
12/11/2011 @ 11:18 pm (Cytat tygodnia)
Ktoś, kto przeczyta te zapiski, pomyśli być może, ze pisał je wariat. Mając wszystkiego pod dostatkiem, stacjonując w pięknej miejscowości i używając życia do woli, tęsknić do Ojczyzny, w której wysyłano akowców do sowieckich łagrów i która była tak straszliwie zniszczona, że mało kto wierzył, że kiedykolwiek podniesie się z ruin. A jednak, mimo wszystko, myśmy wszyscy tęsknili do tej sponiewieranej Ojczyzny.
Z. Skwara, Z piosenką i pistoletem przez wojnę, Warszawa 2004, s. 294.
03/11/2011 @ 12:07 am (Przemyślenia i refleksje :))
W Dzień Zaduszny przywołujemy w naszej pamięci imiona zmarłych. Ktoś może stwierdzić, że dokonałem wielkiego odkrycia. Przecież wszyscy o tym wiedzą. I wszyscy wiedzą również, że są zmarli, których szczególnie powinniśmy wspominać. To ludzie, którym coś zawdzięczamy, bądź którzy w różny sposób się zasłużyli. Jakie są kryteria, które o tym decydują? Różne. I może być tak, że ktoś, kto dla jednych jest godnym pamięci, dla innych powinien być jak najszybciej zapomniany. Spory o wiele postaci nie rozgrywają się tylko w środowisku zawodowych historyków.
Wydawać by się mogło, że fakt oddania życia za Ojczyznę, śmierci tylko za to, że jest się Polakiem powinien być wystarczającym do wdzięcznej pamięci potomnych. I można żyć złudzeniami, że w naszej Polsce, która tyle razy krwią męczenników narodowej sprawy spływała to jest oczywistość. Jednak i tu wkrada się upiór “politycznej poprawności”.
Przykłady na to można mnożyć. Weźmy chociażby ofiary nacjonalistów ukraińskich z Wołynia i Małopolski Wschodniej. Klasyczne ludobójstwo. Ale Polska ma teraz misję. Takie mocarstwo jak my musi ją mieć. A jest nią wprowadzenie Ukrainy do Europy. Więc lepiej o pewnych sprawach nie pamiętać. I grzebie się pamięć o naszych Rodakach, żeby tylko nie popsuła stosunków między narodami. Przebaczenie jest ważne. Ale nie kosztem pamięci. I z przykrością muszę napisać, że Kościół, a raczej jego hierarchia też jest winna. Ilu kapłanów, ilu świeckich oddając życie za Polskę oddało ją również za wiarę. A ilu z nich zostało do tej pory beatyfikowanych, czy kanonizowanych? Ktoś zna jakieś nazwiska? Bo ja nie.
Takich przykładów można dawać więcej. Jeśli zapomnę o nich, Ty, Boże na niebie, Zapomnij o mnie. Te słowa z Dziadów powinny nam nieustannie towarzyszyć. Wbrew temu co próbuje się nam narzucić. Prawdziwa moc płynie z pamięci, nie z zakłamania, fałszerstwa. Pamięci nie można zabić. I nie można jej poświęcić w imię jakiejkolwiek sprawy.
 | Epegeiro on Kraśnicka tajemnica Tadeusza… |
 | bibregkras on CBA w Kościele Św. Ducha w… |
 | jan.kowalski on CBA w Kościele Św. Ducha w… |
 | Giggsy on Termin otwarcia przesunię… |
 | Turysta z Izraela on Termin otwarcia przesunię… |
