O tej co wszystko zwycięży

Na zewnątrz taki zgiełk
A w tych murach spokój
Tam ujadanie wściekłej sfory
Tu kojące słowa modlitw
Niech krzyczą, niech próbują burzyć
Od dwóch tysięcy lat tego próbują
Wciąż z tym samym mizernym skutkiem

Z rzeczy tego świata dwie pozostaną
śmierć i miłość
Nie
Nie ma śmierci
Jest zwyciężona

Na placu boju zostaje ostatecznie tylko ona

MIŁOŚĆ

Reklamy

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: