O tej co wszystko zwycięży

Na zewnątrz taki zgiełk
A w tych murach spokój
Tam ujadanie wściekłej sfory
Tu kojące słowa modlitw
Niech krzyczą, niech próbują burzyć
Od dwóch tysięcy lat tego próbują
Wciąż z tym samym mizernym skutkiem

Z rzeczy tego świata dwie pozostaną
śmierć i miłość
Nie
Nie ma śmierci
Jest zwyciężona

Na placu boju zostaje ostatecznie tylko ona

MIŁOŚĆ

Advertisements

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d blogerów lubi to: