Ci co polegli pójdą w bohatery…

Ci co polegli pójdą w bohatery/Ci co przeżyją pójdą w generały… śpiewał Jacek Kaczmarski. Dzisiaj cytat utrzymany w podobnym duchu:

Giną najlepsi, najwięksi patrioci, najbardziej skłonni do czynów bohaterskich – przeżywają cwaniacy, dekownicy i obdzieracze trupów.

Rafał A. Ziemkiewicz, Do utraty sił, w: „Historia Do Rzeczy” Nr 2/2014, s. 82.

Jest w tym zdaniu pewne uogólnienie. Ale myśl trafna. Wystarczy tylko sięgnąć do naszych dziejów, historii Narodu, który do wroga strzela brylantami. Ilu wspaniałych ludzi, którzy żyjąc mogliby oddać Ojczyźnie nieocenione usługi zginęło, zgniło w więzieniu, albo jedząc emigracyjny chleb oddawało swoje talenty innym krajom i narodom.

Czy zatem podjęli złą decyzję, czy ich walka, śmierć, przegrana nie miały najmniejszego sensu? Niech każdy odpowie sobie sam…

Recepta na zwycięstwo

O zwycięstwie nie decyduje siła militarna, lecz potęga ducha.

Grzegorz Górny,  „W Sieci”, Nr 4/2012

Niezmienna prawda o nas Polakach

…ogół u nas kocha Ojczyznę i dowodzi tego, krew za nią przelewając, a żyje, jakby jej nienawidził.

Marcelina z Kotowiczów Darowska (1827-1911)

Kto się waha ten poganin

Proponuję prosty test: najczęściej jak można witajmy się przez próg, najlepiej „na krzyż”, podróż planujmy na trzynastego danego miesiąca, najlepiej w piątek, po uprzednim przegnaniu przez ulicę czarnego kota. Czy ktoś się waha? No to jest neopoganinem.

Franciszek Kucharczak, Konkurencja Pana Boga, „Gość Niedzielny” nr 1 z 8.01.2012 r., s. 35.

I mnie w opiece swej miej…

Noworoczne westchnienie:

Dopóki ziemia kręci się,
dopóki jest tak, czy siak,
Panie, ofiaruj każdemu z nas,
czego mu w życiu brak:
Mędrcowi darować głowę racz,
tchórzowi dać konia chciej.
Sypnij grosza szczęściarzom
i mnie w opiece swej miej.

Dopóki ziemia kręci się,
o Panie, daj nam znak,
Władzy spragnionym uczyń,
by władza im poszła w smak.
Hojnych puść między żebraków,
niech się poczują lżej!
Daj Kainowi skruchę,
i mnie w opiece swej miej.

Ja wiem, że Ty wszystko możesz,
wierzę w Twą moc i gest,
Jak wierzy żołnierz zabity,
że w siódmym niebie jest.
Jak zmysł każdy chłonie z wiarą
Twój ledwie słyszalny głos,
Tak wszyscy wierzymy w Ciebie,
nie wiedząc, co niesie los.

Panie zielonooki spraw,
mój Boże jedyny, spraw,
Dopóki ziemia toczy się,
zdumiona obrotem spraw,
Dopóki czasu i prochu
wciąż jeszcze wystarczy jej,
Daj nam każdemu po trochu,
i mnie w opiece swej miej!

Francois Villon, Modlitwa

Największe zagrożenie dla Kościoła

„Dziś największym zagrożeniem dla Kościoła nie są jego wrogowie z zewnątrz, lecz grzechy zrodzone we wnętrzu Kościoła”.

Benedykt XVI

Idąc do przodu trzeba zachować PAMIĘĆ!

„(…) Trzeba iść do przodu cały czas. Natomiast myśląc o bieżącej działalności nie można zapominać o przeszłości. Należy odwoływać się do dobrych wzorów: zwycięstw, czynów wielkich. Taki przekaz historii jest dobrą pamięcią.

(…) Czasem czcimy też klęski i chcemy o nich pamiętać. Czy upadek Powstania ma oznaczać, że w trudnej sytuacji nie należy podejmować ryzyka? Czy może przesądzać o jego słuszności lub nie? (…)

Gen. Krzysztof Bondaryk, szef Agencji Bezpieczeństwa Wewnętrznego.

Co ta Polska ma takiego w sobie?

Ktoś, kto przeczyta te zapiski, pomyśli być może, ze pisał je wariat. Mając wszystkiego pod dostatkiem, stacjonując w pięknej miejscowości i używając życia do woli, tęsknić do Ojczyzny, w której wysyłano akowców do sowieckich łagrów i która była tak straszliwie zniszczona, że mało kto wierzył, że kiedykolwiek podniesie się z ruin. A jednak, mimo wszystko, myśmy wszyscy tęsknili do tej sponiewieranej Ojczyzny.

Z. Skwara, Z piosenką i pistoletem przez wojnę, Warszawa 2004, s. 294.

Sens życia został odnaleziony!

In Virtute Crucis

W Mocy Krzyża

Zawołanie księdza arcybiskupa Stanisława Budzika.

Słowa bardzo ważne i odważne na dzisiejsze czasy negowania wszelkich wartości, także tych najwyższych. W ślad za moim metropolitą, który dzisiaj odbędzie swój ingres i ja, po głębokim zastanowieniu i wewnętrznym zmaganiu, przyjmuję je jako jeden z wyznaczników mojego działania. Mam nadzieję, że tym samym okres pewnych moich rozterek i wątpliwości się zakończył.

W poszukiwaniu sensu życia

(…)Jak rozpoznać ludzi, których już nie znamy?
Jak pozbierać myśli z tych nieposkładanych?
Jak oddzielić nagle serce od rozumu?
Jak usłyszeć siebie pośród śpiewu tłumu? (…)
Jak odnaleźć nagle radość i nadzieję?
Odpowiedzi szukaj, czasu jest tak wiele…

Ważne są tylko te dni, których jeszcze nie znamy
Ważnych jest kilka tych chwil, tych na które czekamy(…)

Marek Grechuta, Dni, których jeszcze nie znamy.

« Older entries